Simit Bhagat kwenye Mradi wa Bidesia na Kuhifadhi Nyimbo za Watu wa Bhojpuri

Simit Bhagat, mwanzilishi wa Simit Bhagat Studios, amejitolea kazi yake kuhifadhi urithi tajiri wa muziki wa kaskazini mwa India.

Hivi majuzi alipokea Tuzo ya Mafanikio ya India-UK kwa Sanaa na Burudani kwa kazi yake.

Bhagat anaongoza Mradi wa Bidesia, kumbukumbu ya kidijitali inayonasa nyimbo za kitamaduni za Bhojpuri na hadithi za uhamiaji wanazobeba, ikifuatilia safari za wafanyakazi wa India waliopewa dhamana katika Karibea, Fiji, Mauritius, na kwingineko.

Nyimbo hizi zinasimulia kuhama, hamu, na ustahimilivu, zikitumika kama kumbukumbu hai ambapo rekodi zilizoandikwa ni chache.

Kupitia rekodi za uwanjani, utafiti, na tafsiri mpya za kisasa, Bhagat inahakikisha mila hizi zinabaki kupatikana, zikiunganisha vizazi vilivyopita na hadhira ya kimataifa ya Asia Kusini.

Simit Bhagat anazungumza na DESIblitz kuhusu asili ya mradi huo na umuhimu wa kuhifadhi hadithi hizi za muziki leo.

Kuhifadhi Sauti kupitia Mradi wa Bidesia

Kazi ya Simit Bhagat katika Mradi wa Bidesia ilianza wakati wa kazi za shambani katika maeneo ya vijijini kaskazini mwa India, ambapo alikutana na waimbaji wa kitamaduni wa Bhojpuri wakiimba nyimbo za kitamaduni katika mikusanyiko midogo ya kijamii.

Anakumbuka: “Mradi ulianza karibu kwa bahati.

"Nilikuwa nikisafiri katika vijiji huko Uttar Pradesh kwa ziara ya ufuatiliaji wa shirika kubwa la wafadhili. Wakati wa safari hiyo, nilikutana na waimbaji wa kitamaduni wa Bhojpuri wakiimba nyimbo za kitamaduni katika mikusanyiko midogo ya kijamii."

"Niliposikiliza kwa makini, niligundua kuwa nyimbo nyingi kati ya hizi zilikuwa kuhusu uhamiaji, kutamani na kusubiri. Walisimulia hadithi za watu wakiacha vijiji vyao na familia zao zikitenganishwa.

"Muziki ulibaki akilini mwangu muda mrefu baada ya kurudi."

Miezi michache baadaye, Bhagat alirudi na kamera na kinasa sauti, akisafiri karibu maili 750 kuvuka Uttar Pradesh na Bihar kukutana na waimbaji na kuelewa muziki vizuri zaidi.

Anasema: “Wasanii wengi niliokutana nao walikuwa katika miaka ya themanini na tisini.

"Walikuwa wamebeba nyimbo hizi kwa miongo kadhaa. Niligundua kwamba ikiwa sauti zao zitatoweka, hadithi hizo zitatoweka pamoja nao."

"Kilichonishangaza ni kwamba katika vijiji vingi, historia hizi hazikuandikwa popote. Zilinusurika tu kupitia muziki na kumbukumbu."

Kukutana mara moja hasa kulibaki naye:

"Msanii mmoja aliniambia kitu ambacho kilibaki kwangu. Alisema hakujali pesa. Alitaka tu muziki wake uwafikie watu. Wakati huo ulibaki kwangu."

Kilichoanza kama nyaraka kilianza kupanuka na kuwa makala Katika Kutafuta Bidesia, ambayo ilisafiri kwenda kwenye matamasha nchini India na duniani kote, ikishinda Tuzo ya Hati Bora ya Muziki katika Tamasha la Filamu la Taasisi ya Anthropolojia ya Royal 2021, Uingereza.

"Baada ya muda, kazi hii ilikua na kuwa Mradi wa Bidesia. Wazo ni kuhifadhi historia ya kihisia ya uhamiaji kupitia sauti za watu walioweka mila hizi hai."

Uhamiaji, Kumbukumbu na Urithi wa Kazi Iliyoidhinishwa

Nyimbo za kitamaduni za Bhojpuri hubeba uzoefu halisi wa uhamiaji, zikifuatilia safari za wafanyakazi wa India waliopewa dhamana katika Milki ya Uingereza.

Simit Bhagat anasema: “Nyimbo hizi ni kumbukumbu za hisia.

"Baada ya utumwa kukomeshwa, Waingereza walisafirisha karibu wafanyakazi milioni 2 wa India hadi mashambani kote ulimwenguni chini ya mfumo wa dhamana."

Wengi walitoka katika vijiji vya Bihar na Uttar Pradesh kutokana na ukaribu wa Calcutta (sasa Kolkata), mara nyingi wakikabiliwa na hali ngumu na kutenganishwa na familia zao.

Bhagat anafafanua:

"Waliahidiwa maisha bora lakini mara nyingi walikabiliwa na hali ngumu, safari ndefu na kutengana na familia zao."

Nyimbo za Bidesia zinaonyesha ukweli huu kupitia usimulizi wa hadithi za ndani, kama Bhagat asemavyo:

"Wanawake huimba kuhusu kuwasubiri waume ambao hawakurudi. Wanaume huimba kuhusu kwa nini walilazimika kuondoka nyumbani."

"Nyimbo zinazungumzia meli, kutengana, barua ambazo hazikufika kamwe."

"Kupitia nyimbo hizi, tunasikia jinsi watu wa kawaida walivyoelewa uhamishaji muda mrefu kabla ya wanahistoria kuiandika."

Changamoto za Kuhifadhi Mila

Kuhifadhi mila simulizi huja na changamoto za dharura, hasa waimbaji wanaozibeba wanapozeeka.

Bhagat anaelezea: "Changamoto kubwa ni wakati. Waimbaji wengi wanaobeba mila hizi ni wa zamani sana. Baadhi yao ndio watu wa mwisho katika vijiji vyao kukumbuka nyimbo hizi.

"Mwimbaji anapofariki, historia nzima ya mdomo inaweza kutoweka."

"Changamoto nyingine ni uandishi wa kumbukumbu. Nyimbo hizi zilipitishwa kwa mdomo kwa vizazi vingi. Mara nyingi hakuna anayejua ni nani aliyezitunga awali."

"Kisha kuna mtazamo. Mila za kitamaduni mara nyingi huonekana kama za kizamani. Hadhira vijana wakati mwingine huziacha."

"Pia, kama mradi huru, rasilimali ni chache."

Utafiti wa nyanjani unabaki kuwa muhimu katika mbinu ya Bhagat.

"Ninaposafiri kwenda vijijini, najaribu kurekodi nyimbo zinapoimbwa kiasili."

"Kwa kawaida, nyimbo hizi huimbwa majumbani, nyuani, mahekaluni, mashambani na rekodi nyingi hufanyika katika mazingira ya mwimbaji mwenyewe. Uhalisia huo ni muhimu."

Lakini Simit Bhagat anasema uhifadhi pekee hautoshi:

"Ikiwa muziki utadumu, lazima uendelee. Kwa hivyo pia tunatafsiri upya nyimbo kupitia filamu, kumbukumbu za kidijitali, na ushirikiano na wanamuziki na wasimulizi wa hadithi."

"Lengo ni kufungua milango mipya ili hadhira ndogo iweze kuigundua."

Muziki kama Uzi wa Kimataifa

Urithi wa uhamiaji umejikita katika muziki wenyewe, unaobebwa na wafanyakazi waliopewa dhamana kote Karibea, Fiji, Mauritius, na kwingineko.

Bhagat anasema: “Wakati wafanyakazi walipoondoka India kwenda makoloni ya Uingereza, hawakuwa na mali nyingi.

"Lakini walichokuwa nacho ni lugha, kumbukumbu na muziki. Kwa hivyo walibeba nyimbo za Bhojpuri."

"Kwa vizazi vingi, nyimbo hizo zilibadilika na kuchanganywa na tamaduni za wenyeji na mila za muziki."

Kuhusu maana ya mageuko ya kitamaduni, Bhagat anasema:

"Ndiyo maana watu wa Bhojpuri bado wanaweza kusikika katika maeneo kama Trinidad, Guyana, Suriname, Fiji na Mauritius."

"Muziki, kwa namna fulani, ukawa njia ya watu kuelezea hisia zao na kuendelea kuunganishwa na mizizi yao."

Muziki pia huunganisha India, Uingereza, na jumuiya za Asia Kusini duniani.

Bhagat anaendelea: “Historia ya umiliki wa awali inaunganisha maeneo haya.

"Uhamiaji wenyewe ulipangwa chini ya Milki ya Uingereza. Meli ziliondoka bandarini za India. Kumbukumbu zilihifadhiwa katika kumbukumbu za Uingereza. Jamii ziliundwa kote Karibiani, Afrika na Pasifiki.

"Muziki ndio uzi wa kawaida unaowaunganisha Wahindi na watu walioondoka vizazi vilivyopita."

"Wimbo uliorekodiwa katika kijiji kidogo huko Bihar unaweza kumgusa mtu sana huko Karibiani. Kwa njia fulani, hiyo ndiyo nguvu ya muziki na utambulisho."

Kujenga kumbukumbu ya kimataifa pia kumebadilisha uelewa wa Simit Bhagat kuhusu usimulizi wa hadithi:

"Mwanzoni, nilidhani nilikuwa nikitengeneza makala moja. Lakini niliposafiri na kukutana na wasanii, niligundua kuwa hadithi ilikuwa kubwa zaidi na kuna mengi ambayo yanahitaji kuhifadhiwa."

"Utambuzi huu ulisababisha kuundwa kwa kumbukumbu ya kidijitali inayorekodi muziki wa kitamaduni wa Bhojpuri."

"Wazo ni kuunda rasilimali ambayo inaweza kufikiwa na watafiti, wanamuziki na umma kwa ujumla na kuelewa na kuthamini muziki na utamaduni huu."

Uhifadhi ni wa haraka katika enzi ya kidijitali, kama Bhagat anavyoelezea:

"Leo, nyimbo nyingi na mila hizi za mdomo zipo katika kumbukumbu za wazee."

"Mara tu watakapoondoka, watachukua urithi huu wa kitamaduni usioonekana."

"Kazi yetu ni kuzihifadhi kimfumo kabla hazijapotea. Utamaduni huu ni historia hai ya utamaduni wa watu, utambulisho wao na unatusaidia kuelewa mizizi yao."

Utambuzi, unaojumuisha kupokea Tuzo ya Mafanikio ya India-UK, umeongeza mwonekano na uthibitisho zaidi kwa mradi na wasanii wenyewe.

Bhagat anaongeza: "Tuzo na majukwaa huunda mwonekano. Huleta hadhira mpya kwenye muziki na washirika wapya kwenye mradi huo."

"Muhimu zaidi, zinathibitisha umuhimu wa kuhifadhi kumbukumbu za kitamaduni."

"Kwa wasanii wa kitamaduni ambao tunarekodi nyimbo zao, inamaanisha sauti zao zinasikika nje ya vijiji vyao na wakati mwingine katika mabara yote."

"Mwishowe, utambuzi huo ni muhimu kwao kama vile unavyofaa kwa mradi."

Kazi ya Simit Bhagat inaonyesha jinsi muziki unavyoweza kuhifadhi historia ambazo zingeweza kupotea, ikiunganisha kumbukumbu ya kibinafsi na utambulisho wa pamoja.

Katika kurekodi mila za kitamaduni za Bhojpuri, anafichua athari ya kudumu ya uhamiaji na kina cha kihisia kilichobebwa katika vizazi vyote.

Kwa kuunda kumbukumbu ambayo ni ya kitaaluma na ya utendaji, anawaalika hadhira kutafakari uhusiano kati ya utamaduni, kumbukumbu, na ugenini.

Juhudi zake zinatukumbusha kwamba urithi si kitu tuli; unaishi kupitia wale wanaokumbuka na wale wanaosikiliza.

Katika ulimwengu unaobadilika haraka, nyimbo za zamani huwa daraja, linalounganisha jamii za mbali na vizazi kupitia uzoefu wa pamoja wa kibinadamu.