Majengo 10 Maarufu ya Usanifu wa Asia ya Kusini

Asia ya Kusini ina usanifu mwingi mzuri. Sio tu kwamba zinavutia kutazama lakini pia hubeba utamaduni, urithi na ishara.


Usanifu unaonyesha mandhari mbalimbali za Asia ya Kusini.

Asia ya Kusini, pamoja na historia yake tajiri na tamaduni tofauti, inatoa usanifu mwingi mzuri.

Ni eneo linalojulikana kwa historia yake tajiri, tamaduni mbalimbali, na mandhari ya ajabu, na pia ni nyumbani kwa baadhi ya maajabu ya ajabu ya usanifu duniani.

Kuanzia maajabu ya kale hadi kazi bora za kisasa, majengo ya eneo hilo yanaonyesha mchanganyiko wa mitindo na enzi mbalimbali za usanifu.

Kuanzia ngome na majumba ya kale ambayo husimulia hadithi za falme zilizopita hadi makaburi ya kisasa.

Kwa hivyo, kuashiria matarajio ya mataifa mapya huru, alama za usanifu za Asia Kusini hutoa safari ya kuvutia kupitia wakati.

Hapa kuna majengo 10 maarufu ya usanifu ya Asia Kusini ambayo yanasimama kama ushuhuda wa urithi wa usanifu na kitamaduni wa eneo hilo:

Taj Mahal, India

Taj Mahal iko katika Agra, Uttar Pradesh, India.

Ni mojawapo ya kazi bora zaidi za usanifu na nzuri zaidi ulimwenguni.

Iliagizwa mnamo 1632 na Mfalme wa Mughal Shah Jahan kuweka kaburi la mke wake mpendwa, Mumtaz Mahal.

Jengo hilo lilipaswa kutumika kama kaburi la mke wake, ambaye aliaga dunia wakati wa kujifungua.

Usanifu huo ni wa ajabu unaoonyesha ufundi na ufundi wa wakati huo.

Ni mfano mkuu wa usanifu wa Mughal, ambao ni mchanganyiko wa mitindo ya usanifu ya Kihindi, Kiajemi na Kiislamu.

Muundo mkuu umetengenezwa kwa marumaru nyeupe ambayo huakisi hues kulingana na ukubwa wa mwanga wa jua au mwezi.

Pia huangazia kazi ngumu ya kuingiza kwa kutumia vito vya thamani na nusu-thamani.

Jumba la Taj Mahal linajumuisha lango kuu, bustani nzuri, msikiti na nyumba ya wageni.

Pamoja na majengo mengine kadhaa ya ziada, yote ndani ya eneo la ekari 42.

Iliteuliwa kama a UNESCO ya Urithi wa Dunia Mahali hapo mwaka wa 1983 kwa kuwa "kito cha sanaa ya Kiislamu nchini India na mojawapo ya kazi bora za urithi wa dunia zinazosifika ulimwenguni."

Taj Mahal imekabiliwa na vitisho kutoka kwa uchafuzi wa mazingira na mambo ya mazingira ambayo yamesababisha kubadilika rangi na uharibifu wa uso wake wa marumaru.

Ni wazi kwa wageni kutoka macheo hadi machweo, kila siku isipokuwa Ijumaa.

Kuangalia usiku pia kunaruhusiwa kwa siku fulani karibu na mwezi kamili.

Taj Mahal inabakia kuwa ishara ya kina ya upendo na hasara, pamoja na ushuhuda wa urithi wa kitamaduni na usanifu wa India.

Uzuri wake usio na wakati unaendelea kuvutia na kuhamasisha watu kutoka duniani kote.

Shri Harmandir Sahib (Hekalu la Dhahabu), India

Shri Harmandir Sahib, inayojulikana sana kama Hekalu la Dhahabu, sio tu mahali pa kati la kidini la Masingasinga bali pia ni ishara ya udugu wa kibinadamu na usawa.

Iko katika Amritsar, Punjab, India, ni mojawapo ya tovuti za kiroho zinazoheshimiwa sana katika Sikhism.

Hekalu la Dhahabu lilijengwa hapo awali mnamo 1577 na Ram Das Ji.

Muundo wa siku hizi ulijengwa upya mnamo 1764 na Maharaja Jassa Singh Ahluwalia kwa msaada wa Wamisri wengine wa Sikh.

Msingi wa hekalu uliwekwa na mtakatifu Mwislamu, Hazrat Mian Mir Ji wa Lahore.

Hivyo, kuashiria ethos ya Sikhism ya uwazi na kukubalika.

Hekalu la Dhahabu ni muundo wa marumaru wa orofa mbili, na safu ya juu iliyofunikwa kwa dhahabu, ambayo inaongoza kwa jina lake, Hekalu la Dhahabu.

Usanifu wake unajumuisha mchanganyiko wa kipekee wa mitindo ya usanifu ya Kihindu na Kiislamu.

Iko katikati ya Sarovar kubwa (dimbwi takatifu), linalojulikana kama Amrit Sarovar, ambalo jiji la Amritsar linapata jina lake.

Waumini wanaamini kwamba kuoga katika Sarovar kunaweza kusafisha nafsi ya mtu.

Jina hilo linamaanisha “Makao ya Mungu,” na hekalu linakusudiwa kuwa mahali pa ibada kwa watu wa tabaka zote za maisha, bila kujali tabaka, imani, au dini.

Maandiko matakatifu ya Sikh yapo ndani ya hekalu wakati wa mchana na hurejeshwa kwa sherehe kwa Akal Takht (kiti cha muda cha mamlaka ya utawala ya Sikhism) usiku.

Jiko la jumuiya hutumika kwenye Hekalu la Dhahabu, likitoa milo bila malipo kwa wageni wote bila kujali dini, tabaka au imani.

Mazoezi ya Langar yanajumuisha kanuni ya Sikh ya huduma ya kujitolea na jamii.

Hekalu la Dhahabu liko wazi kwa wageni saa 24 kwa siku, ikiashiria kanuni ya Sikh ya Tera Tera, ambayo inamaanisha "kila kitu ni cha Mungu."

Hivyo, kuakisi uwazi na ufikiaji wa hekalu.

Ngome ya Lahore, Pakistan

Ngome ya Lahore, pia inajulikana kama Shahi Qila, ni mfano mzuri wa urithi wa kitamaduni na usanifu wa Lahore, Pakistan.

Inasimama kama ushuhuda wa umuhimu wa kihistoria wa jiji hilo na imekuwa mtu mkuu katika historia ya eneo hilo.

Iko katika kona ya kaskazini-magharibi ya Jiji la Walled la Lahore.

Ngome hiyo imekuwa ikikaliwa na kujengwa upya tangu karne ya 11, ingawa muundo uliopo kimsingi ulianza karne ya 16 na 17 wakati wa enzi ya Mughal.

Ngome hiyo imeona watawala wengi, ikiwa ni pamoja na Ghaznavids, Ghurids, na Delhi Sultanate kabla ya kuwa chini ya udhibiti wa Dola ya Mughal.

Usanifu huo baadaye ulichukuliwa na Dola ya Sikh na hatimaye Raj ya Uingereza.

Ngome ya Lahore inaonyesha kilele cha usanifu wa Mughal na miundo yake tata, majumba ya kifahari, na bustani nzuri.

Ngome hiyo ni mchanganyiko wa mitindo ya usanifu ya Kiajemi, Kiislamu na Kihindi.

Ndani ya kuta zake, ngome hiyo ina majengo kadhaa mashuhuri, ikijumuisha Sheesh Mahal (Kasri la Vioo), Lango la Alamgiri, Banda la Naulakha, na Moti Masjid (Msikiti wa Lulu).

Sheesh Mahal inayojulikana kwa matumizi yake makubwa ya vioo kwenye kuta na dari ni mojawapo ya sehemu maarufu za ngome hiyo, inayoonyesha maisha ya anasa ya familia ya Mughal.

Ngome hiyo imepitia juhudi mbalimbali za uhifadhi ili kuhifadhi miundo na kazi zake za sanaa, hasa zile ambazo zimeharibika kutokana na hali ya mazingira na kupuuzwa.

Ngome ya Lahore ni kivutio kikuu cha watalii, kinachovutia wageni kutoka kote ulimwenguni ili kuchunguza ukuu wake na kuzama katika historia tajiri ya eneo hilo.

Ngome ya Lahore inasimama kama nembo ya kujivunia ya historia tajiri ya Pakistan, inayoonyesha uzuri wa usanifu wa Mughal na kina cha kitamaduni cha eneo hilo.

Kuhifadhiwa kwake na kuendelea kuthaminiwa ni muhimu kwa vizazi vijavyo kuelewa na kuthamini urithi wa kihistoria na kitamaduni wa Lahore na Pakistani.

Sigiriya, Sri Lanka

Sigiriya, ambayo mara nyingi hujulikana kama "Mwamba wa Simba," ni ajabu ya kihistoria na ya kiakiolojia iliyoko katika Wilaya ya Matale karibu na mji wa Dambulla katika Mkoa wa Kati wa Sri Lanka.

Ngome hii ya zamani ya mwamba na uharibifu wa jumba huadhimishwa kwa umuhimu wake wa kiakiolojia na uzuri wa asili wa kushangaza.

Sigiriya inaaminika kuwa inakaliwa tangu nyakati za prehistoric.

Hata hivyo, kipindi chake mashuhuri kilianza katika karne ya 5 BK wakati Mfalme Kasyapa (477 - 495 CE) alichagua tovuti kwa mji mkuu wake mpya.

Mfalme Kasyapa alijenga jumba lake juu ya mwamba huo wenye urefu wa mita 200 na kupamba pande zake kwa michoro ya rangi.

Baada ya kifo chake, tovuti hiyo ilitumiwa kama monasteri ya Wabudhi hadi karne ya 14.

Mlango wa ikulu ulio katikati ya mwamba ulikuwa kupitia lango kwa namna ya simba mkubwa, ambaye miguu yake mikubwa tu ndiyo iliyosalia leo.

Baadhi ya zilizohifadhiwa bora fresco za kale huko Sri Lanka inaweza kupatikana kwenye kuta za Sigiriya, inayoonyesha wasichana wa mbinguni.

Hapo awali, Ukuta wa Mirror ukiwa umeng'aa sana, umefunikwa kwa grafiti iliyoandikwa na wageni waliotembelea Sigiriya kwa karne nyingi, kuanzia mapema karne ya 8.

Bustani za maji za kisasa zilizo chini ya Sigiriya ni kati ya bustani za kale zaidi duniani, zinaonyesha teknolojia za juu za majimaji.

Usanifu huo ni kivutio kikubwa cha watalii nchini Sri Lanka, kinachovutia wageni kutoka duniani kote.

Kupanda juu kunatoa maoni ya kupendeza ya mandhari ya msitu na mashambani.

Wageni wanapaswa kuwa tayari kwa kupanda kwa nguvu, ikiwa ni pamoja na staircases nyembamba na walkways.

Mapema asubuhi au alasiri inashauriwa ili kuepuka joto la mchana.

Ili kufahamu kikamilifu muktadha wa kihistoria na kitamaduni wa Sigiriya, fikiria kuchukua ziara ya kuongozwa.

Sigiriya inasimama kama ushuhuda wa maajabu ya kisanii na uhandisi ya Sri Lanka ya kale, ikitoa dirisha katika siku za nyuma na mtazamo usio na kifani wa mandhari tajiri ya kitamaduni ya nchi.

Swayambhunath Stupa, Nepal

Swayambhunath Stupa mara nyingi hujulikana kama Hekalu la Monkey kwa sababu ya idadi kubwa ya nyani wanaoishi katika eneo hilo.

Usanifu huo ni mojawapo ya madhabahu takatifu ya kale na yenye kuheshimiwa sana huko Kathmandu, Nepal.

Stupa hii ya kipekee ya Wabuddha iko juu ya kilima katika Bonde la Kathmandu, ikitoa maoni ya panoramic ya jiji.

Asili ya Swayambhunath inaaminika kuwa ni ya mwanzo wa karne ya 5 BK, na kuifanya kuwa moja ya maeneo ya zamani zaidi ya kidini huko Nepal.

Kulingana na hadithi, bonde hilo hapo awali lilikuwa ziwa ambapo lotus ilikua.

Bodhisattva Manjusri walipokata korongo kwenye milima kwa upanga wake, maji yakatoka, na kuacha bonde ambalo Kathmandu sasa iko.

Lotus ilibadilika kuwa kilima na ua likawa stupa.

Stupa ina kuba kwenye msingi, ambayo juu yake ni muundo wa ujazo na macho ya Buddha yakitazama pande zote nne.

Macho haya yanaashiria uwepo wa Buddha.

Muundo mzima wa Swayambhunath Stupa unaashiria mambo ya ulimwengu.

Msingi unawakilisha dunia, kuba ni maji, spire ya conical inawakilisha moto, lotus ya juu hewa, na kilele kinaashiria ether.

Bendera za maombi ya rangi hupamba stupa, kubeba mantras na sala katika upepo.

Swayambhunath ni tovuti kuu ya Hija kwa Wabudha kote ulimwenguni.

Pia inaheshimiwa na wafuasi wa Ubuddha wa Tibet.

Stupa ni kitovu cha sherehe na shughuli za kidini, haswa wakati wa Buddha Jayanti (siku ya kuzaliwa ya Buddha) na Losar (Mwaka Mpya wa Tibet).

Wageni wanaweza kufika kwenye stupa kupitia ngazi ndefu inayoelekea kwenye kilima, ambayo ina maduka yanayouza sanaa za kidini na kitamaduni.

Tovuti hii inatoa mazingira ya amani na ya kiroho, na sauti za maombi na kuona kwa watawa, mahujaji, na watalii wanaozunguka stupa.

Mahali pa mlima hutoa maoni mazuri ya Kathmandu na bonde linalozunguka.

Swayambhunath Stupa sio tu ishara ya urithi wa Buddha wa Nepal lakini pia ni ushahidi wa uwezo wa nchi kuhifadhi historia na utamaduni wake katikati ya kisasa na majanga ya asili.

Uzuri wake tulivu na mazingira ya kiroho huifanya kuwa mahali pa lazima kutembelewa na mtu yeyote anayesafiri kwenda Nepal.

 Ngome ya Jaisalmer, India

Ngome ya Jaisalmer iko katikati mwa Jangwa la Thar huko Rajasthan, India.

Usanifu huo ni mojawapo ya miji mikubwa zaidi duniani yenye ngome iliyohifadhiwa kikamilifu.

Inajulikana kama "Sonar Qila" au "Ngome ya Dhahabu" kwa sababu ya kuta zake za mchanga wa manjano ambazo hung'aa kwa uzuri wakati wa machweo, ngome hiyo ni mchanganyiko mzuri wa usanifu wa kijeshi wa Rajput na urithi wa kitamaduni.

Ngome ya Jaisalmer ilijengwa mnamo 1156 BK na mtawala wa Rajput Rawal Jaisal, ambaye ilipata jina lake.

Ngome hiyo inasimama kwenye kilima kiitwacho Trikuta Hill katika anga kubwa ya mchanga wa Jangwa la Thar.

Kwa karne nyingi, Ngome ya Jaisalmer imekuwa ngome muhimu ya ulinzi kwa watawala wa Rajput dhidi ya uvamizi mbalimbali.

Mahali palipofaa kando ya njia za kale za msafara kulifanya jiji hilo kuwa tajiri kupitia biashara ya viungo, hariri, na bidhaa nyinginezo.

Ngome hiyo imejengwa kwa mchanga wa manjano unaoakisi rangi ya simba wakati wa mchana na hubadilika kuwa dhahabu ya kichawi-dhahabu jua linapotua.

Utaratibu huu wa ulinzi wa asili huficha ngome katika jangwa.

Ngome hiyo ina muundo tata na ukuta wa urefu wa futi 30 na ina ngome 99, ambapo 92 zilijengwa kati ya 1633 na 1647.

Ndani, ngome hiyo inajumuisha majumba, nyumba, mahekalu, na vituo vya biashara.

Ndani ya kuta zake, kuna mahekalu kadhaa ya Jain yaliyochongwa kwa uzuri kuanzia karne ya 12 hadi 15, yaliyowekwa wakfu kwa anuwai. Tirthankaras.

Tofauti na ngome nyingine nyingi, Ngome ya Jaisalmer ni ngome hai.

Inaweka karibu robo ya wakazi wa jiji ndani ya kuta zake.

Kuna maduka, hoteli, na havelis za zamani (majumba) ambapo vizazi vinaendelea kuishi.

Ngome hiyo ni ushuhuda wa werevu wa wajenzi wake, pamoja na usanifu wake tata wa Rajput na muunganisho usio na mshono wa maisha ya kitamaduni na jamii ndani ya kuta zake.

Wageni kwenye ngome hiyo wanaweza kuchunguza njia zake nyembamba, kuingiliana na wakazi wa eneo hilo, kutembelea mahekalu ya Jain, na kufurahia maoni mazuri ya jiji na jangwa zaidi ya ngome za ngome.

Wakati mzuri wa kutembelea Jaisalmer na ngome yake ni kutoka Oktoba hadi Machi wakati hali ya hewa ni baridi na inafaa zaidi kuchunguza jiji la jangwa.

Ngome ya Jaisalmer inasalia kuwa moja wapo ya alama za kihistoria za kushangaza zaidi za India, inayotoa muhtasari wa usanifu wa kijeshi wa enzi za kati wa Rajasthan na moyo wa kudumu wa watu wake.

Rangi yake ya dhahabu, historia tajiri, na utamaduni mahiri huifanya mahali pa lazima kutembelewa na mtu yeyote anayevutiwa na urithi wa kifalme wa India na maajabu ya usanifu.

Bhutan Dzongs, Bhutan

Dzong za Bhutan ni ngome za kipekee na za kitabia ambazo zinapatikana kote Bhutan.

Inafanya kazi nyingi kama vituo vya kidini, kijeshi, utawala na kijamii vya wilaya au mkoa wao.

Maajabu haya ya usanifu ni muhimu kwa tamaduni ya Bhutan na ni ishara ya mila ya kihistoria ya Wabuddha na njia yake ya kipekee ya utawala.

Tamaduni ya kujenga dzongs huko Bhutan ilianza katika karne ya 12, na ujenzi wa Simtokha Dzong mnamo 1629 na Zhabdrung Ngawang Namgyal.

Usanifu ni takwimu muhimu katika historia ya Bhutan, inayoashiria mwanzo wa Bhutan ya umoja.

Dzong zilijengwa kimkakati ili kutumika kama vituo vya kidini na kiutawala.

Kwa kawaida huwa na makao ya kimonaki ya wilaya na ofisi za utawala za utawala wa dzongkhag (wilaya).

Madzongo ya Bhutan yanajulikana kwa miundo yao mikubwa, inayojumuisha kuta ndefu za nje zinazozunguka ua, mahekalu, ofisi, na makao ya watawa.

Usanifu ni wa jadi na bila matumizi ya misumari au mipango ya usanifu, kufuata mbinu za kale za ujenzi.

Muundo wa dzong ni uwakilishi wa kimwili wa falsafa ya Kibuddha, na kila kipengele ni ishara ya mafundisho ya kiroho.

Mpangilio ni wa kijiometri, na kuunda usawa wa usawa kati ya fomu na kazi, na imeundwa ili kutoshea katika mazingira ya jirani.

Imejengwa bila matumizi ya misumari au mipango iliyoandikwa, dzongs hujengwa kwa kutumia mbinu za jadi zilizopitishwa kupitia vizazi.

Kuta zimetengenezwa kwa udongo na mawe yaliyounganishwa, na mambo ya ndani yamepambwa kwa michoro ya mbao na picha za kuchora ambazo zinaonyesha hadithi za Wabuddha. Historia ya Bhutan.

Punakha Dzong inayojulikana kama 'Ikulu ya Furaha Kubwa,' ni mojawapo ya maeneo mazuri na muhimu ya Bhutan, inayotumika kama makazi ya majira ya baridi ya Dratshang (Mwili wa Kimonaki wa Kati).

Ilikuwa dzong ya pili kujengwa huko Bhutan na ni mji mkuu wa majira ya baridi ya nchi.

Paro Dzong pia inajulikana kama Rinpung Dzong, ngome hii ni mfano mzuri wa usanifu wa Bhutan.

Inachukua jukumu kuu katika Paro Tshechu ya kila mwaka, tamasha la kidini ambalo huvutia maelfu ya wageni.

Hatimaye, kuna Trongsa Dzong ambayo ni nyumba ya babu wa familia ya kifalme ya Bhutan.

Ina jukumu muhimu katika historia ya nchi na ni kazi bora ya usanifu.

Zong nyingi ni mahali pa sherehe za kidini za kila mwaka zinazojulikana kama Tshechus, ambazo hutiwa alama na siku za dansi, sala, na sherehe.

Sherehe hizi ni sehemu nzuri ya utamaduni wa Bhutan na kuvutia wenyeji na watalii.

Dzong za Bhutan sio majengo tu; ni taasisi hai zinazojumuisha roho na urithi wa Bhutan.

Zinasimama kama ushuhuda wa ustadi wa usanifu wa nchi, kujitolea kwa kidini, na njia ya kipekee ya maisha ya Bhutan, na kuwafanya kuwa kipengele muhimu cha ziara yoyote ya Bhutan.

Ngome ya Amer, India

Amer Fort, pia inajulikana kama Amber Fort, ni tovuti ya kihistoria ya kuvutia iliyo karibu na Jaipur, katika jimbo la India la Rajasthan.

Ngome hii nzuri iko kwenye kilima na ni moja ya ngome maarufu nchini India, inayovutia watalii kutoka kote ulimwenguni na usanifu wake mzuri na historia tajiri.

Ngome ya Amer ilijengwa na Raja Man Singh I mnamo 1592.

Man Singh alikuwa mmoja wa majenerali wanaoaminika wa Mfalme wa Mughal Akbar na alichukua jukumu muhimu katika upanuzi wa Dola ya Mughal.

Ngome hiyo ilipanuliwa na kukarabatiwa na watawala waliofuata kwa kipindi cha karibu karne mbili, ikionyesha mitindo ya usanifu na upendeleo wa enzi tofauti.

Usanifu huo unajulikana kwa mchanganyiko wake wa mitindo ya usanifu ya Hindu na Mughal.

Muundo wa ajabu wa ngome hiyo na maelezo tata yanaonyesha ufundi wa wajenzi na mafundi wa Rajput.

Jumba hilo la ngome linajumuisha majengo kadhaa ya ajabu, kama vile Diwan-i-Aam ( Ukumbi wa Hadhira ya Umma), Diwan-i-Khas ( Ukumbi wa Hadhira ya Kibinafsi), Sheesh Mahal ( Jumba la Kioo), na Sukh Niwas ( Jumba la Raha).

Jumba la Mirror ni mojawapo ya sehemu maarufu zaidi za Ngome ya Amer, inayojulikana kwa kuta zake na dari iliyopambwa kwa mosaiki nzuri za kioo na miwani ya rangi.

Sukh Niwas ni sehemu ya ngome inayotumia mfumo wa kupoeza wa asili ambao hubeba hewa kutoka kwenye miteremko ya maji baridi, na kuunda mazingira mazuri hata wakati wa miezi ya joto ya kiangazi.

Ngome hiyo huwa na onyesho la kuvutia la mwanga na sauti jioni, ambalo husimulia historia tajiri ya Jaipur na ngome yenyewe, na kufanya tukio la kusisimua.

Wageni wanaweza pia kupata uzoefu wa kupanda tembo kwenye ngome, ambayo hutoa njia ya kipekee ya kuchunguza tata, ingawa hili limekuwa suala la kuzingatia maadili katika miaka ya hivi karibuni.

Ngome ya Amer inasimama kama ishara ya urithi tajiri wa kitamaduni na uzuri wa usanifu wa Rajasthan.

Historia yake, pamoja na mitazamo ya kuvutia inayotoa, huifanya mahali pa lazima kutembelewa na mtu yeyote anayetaka kuchunguza historia ya kifalme ya India.

Minar-e-Pakistani, Pakistan

Minar-e-Pakistani ni mnara wa kitaifa ulioko Lahore, Punjab, Pakistani, unaoashiria uhuru na uhuru wa watu wa Pakistani.

Mnara huu wa kipekee unasimama katika Hifadhi ya Iqbal, mojawapo ya bustani kubwa zaidi za mijini huko Lahore, na ni alama muhimu ambayo inaadhimisha wakati muhimu katika historia ya Pakistan.

Msingi wa Minar-e-Pakistani uliwekwa mnamo Machi 23, 1960, kuadhimisha Azimio la Lahore, ambalo lilipitishwa mnamo Machi 23, 1940.

Azimio hilo lilitoa wito wa kuundwa kwa mataifa huru kwa Waislamu katika maeneo ya kaskazini magharibi na mashariki mwa India ya Uingereza, na kuweka msingi wa kuundwa kwa Pakistan.

Ujenzi wa mnara huo ulikamilishwa mnamo 1968, ulichukua miaka minane kujengwa.

Mnara huo uliundwa na Naseer-ud-Din Murat Khan, mbunifu wa Pakistani mwenye asili ya Kirusi.

Muundo huo unaonyesha mchanganyiko wa Mughal na usanifu wa kisasa, unaoashiria muunganisho wa maadili ya kitamaduni na ya kisasa.

Minar-e-Pakistani imetengenezwa kwa zege iliyoimarishwa, na nje kufunikwa na marumaru na vigae.

Mnara huo una urefu wa takriban mita 70 (futi 230), ukitawala anga ya eneo linalouzunguka.

Msingi wa mnara huo una umbo la nyota yenye ncha tano, na huinuka katika msururu wa hatua ili kuunda mnara unaopinda.

Kila moja ya majukwaa manne inawakilisha tukio muhimu katika mapambano ya uhuru wa Pakistan.

Minar-e-Pakistani inatumika kama ishara yenye nguvu ya uhuru wa nchi na utimilifu wa ndoto za waanzilishi wake.

Ni mahali pa kujivunia kitaifa ambapo sherehe na sherehe mbalimbali hufanyika, haswa Siku ya Pakistani (Machi 23).

Imewekwa katika Hifadhi ya Iqbal, mnara huo unapatikana kwa urahisi kutoka sehemu tofauti za Lahore.

Hifadhi yenyewe inatoa mazingira mazuri kwa wageni kupumzika na kufurahiya mazingira.

Wageni wanaweza kuingia kwenye mnara huo ili kutazama hati za kihistoria na unafuu unaoonyesha harakati za kupigania uhuru wa Pakistan.

Juu ya mnara hutoa maoni ya panoramic ya Lahore.

Minar-e-Pakistani inasimama kama ushuhuda wa moyo wa watu wa Pakistani na safari yao kuelekea uhuru.

Inasalia kuwa mwanga wa uhuru na ukumbusho wa kujitolea kwa uhuru wa nchi.

Kaburi la Humayun, India

Kaburi la Humayun, lililoko Delhi, India, ni kazi bora ya usanifu na mnara muhimu wa kihistoria.

Iliagizwa na mke wa kwanza wa Humayun na mke wake mkuu, Empress Bega Begum (pia anajulikana kama Haji Begum) mnamo 1565 AD, na iliundwa na mbunifu wa Kiajemi Mirak Mirza Ghiyas.

Iliagizwa na Empress Bega Begum mnamo 1565, miaka tisa baada ya kifo cha mumewe, Mfalme Humayun.

Ujenzi wa usanifu ulikamilishwa mnamo 1572 AD.

Lilikuwa kaburi la kwanza la bustani kwenye bara la India, likiweka kielelezo kwa usanifu wa baadaye wa Mughal, pamoja na Taj Mahal.

Kaburi la Humayun ni mfano mzuri wa usanifu wa Mughal, ambao ni mchanganyiko wa mila za usanifu za Kiajemi, Kituruki, na Kihindi.

Kaburi limewekwa kwenye bustani iliyopangwa kijiometri, imegawanywa katika sehemu kuu nne na njia za kutembea au njia za maji.

Aina hii ya bustani inajulikana kama Charbagh na ni mpangilio wa bustani ya mtindo wa Kiajemi.

Muundo huo kimsingi umeundwa kwa mchanga mwekundu, na marumaru nyeupe na nyeusi hutumika kuunda tofauti ya kushangaza katika kazi ya kina ya inlay na kuangazia mifumo ya kijiometri ya Kiislamu.

Kuba ya kati ni kipengele maarufu, kinachoashiria ushawishi wa Kiajemi ndani Mughal usanifu.

Inasimama kwenye jukwaa la juu, lenye mteremko linaloelekea Mto Yamuna, na kuongeza mwonekano wake wa fahari.

Kaburi hilo liko katika sehemu ya mashariki ya Delhi, karibu na kivuko cha Barabara ya Mathura na Barabara ya Lodhi.

Wakati mzuri wa kutembelea Kaburi la Humayun ni kuanzia Oktoba hadi Machi wakati hali ya hewa ni ya baridi na ya kupendeza zaidi kwa shughuli za nje.

Mnara huo umefunguliwa kila siku kutoka macheo hadi machweo.

Kaburi la Humayun sio tu mahali pa kuzikwa kwa Mfalme wa Mughal Humayun, lakini pia huhifadhi makaburi ya washiriki wengine kadhaa wa familia ya kifalme.

Inachukuliwa kuwa tovuti muhimu ya kihistoria na ya usanifu.

Uzuri wake wa utulivu, pamoja na historia yake tajiri, hufanya iwe mahali pa lazima kutembelewa na mtu yeyote anayevutiwa na urithi wa India.

Kila moja ya kazi hizi bora za usanifu husimulia hadithi ya kipekee ya ustaarabu, watawala, na watu walioijenga.

Majengo haya si miundo tu; ni ushuhuda wa werevu, maono ya kisanii, na urithi wa kitamaduni wa watu wa Asia ya Kusini.

Zinaonyesha mandhari mbalimbali za kidini, kitamaduni na kihistoria za Asia Kusini, na kufanya eneo hilo kuwa hazina kwa wanahistoria, wasanifu majengo, na wasafiri vile vile.



Kamilah ni mwigizaji mzoefu, mtangazaji wa redio na amehitimu katika Drama & Tamthilia ya Muziki. Anapenda mijadala na matamanio yake ni pamoja na sanaa, muziki, mashairi ya chakula na kuimba.

Picha kwa hisani ya Unsplash.




Nini mpya

ZAIDI

"Imenukuliwa"

  • Kura za

    Ni ipi kati ya hizi unayotumia sana katika kupikia kwako Desi?

    View Matokeo

    Loading ... Loading ...
  • Shiriki kwa...